مطالعات فقه و حقوق فرهنگی

مطالعات فقه و حقوق فرهنگی

داوری دوسو ناشناس

داوری دوسو‌ناشناس رکن اصلی فرآیند تضمین کیفیت در مجله «مطالعات فقه و حقوق فرهنگی» است. در این مدل، هویت نویسندگان و داوران در طول کل فرآیند ارزیابی به‌طور دقیق از یکدیگر مخفی می‌ماند. این سیستم تضمین می‌کند که هر مقاله صرفاً بر اساس مشارکت فکری و علمی آن در حوزه‌های فقه، حقوق و فرهنگ ارزیابی شود. مزیت اصلی این رویکرد «دوجانبه گمنام»، حذف سوگیری‌های احتمالی مربوط به شهرت نویسنده، جنسیت، کشور مبدأ یا وابستگی سازمانی است. با حذف این شناسه‌ها، مجله اطمینان حاصل می‌کند که با مقالات پژوهشگران با سخت‌گیری یکسانی برخورد می‌شود. این امر تمرکز داور را کاملاً بر محتوا، منطق و استواری روش‌شناختی پژوهش معطوف کرده و یک محیط نشر مبتنی بر شایسته‌سالاری واقعی را ایجاد می‌کند.

با پایبندی به دستورالعمل‌های کمیته اخلاق در انتشار (COPE)، مجله تضمین می‌کند که فرآیند داوری همتا عادلانه، بی‌طرفانه و سازنده باشد. داوران تشویق می‌شوند تا بازخوردهای حرفه‌ای و صادقانه‌ای ارائه دهند که به نویسندگان کمک می‌کند آثار خود را بدون ترس از تلافی شخصی یا فشارهای حرفه‌ای ارتقا دهند. در صورتی که داوری تضاد منافع احتمالی را شناسایی کند، موظف است فوراً انصراف دهد تا از هرگونه خدشه به استانداردهای اخلاقی داوری جلوگیری شود.

این مجله با ایجاد بستری برای تبادل آزاد دیدگاه‌های متفاوت و مباحثات علمی، از استقلال تصمیمات تحریریه در برابر عوامل تجاری یا شخصی محافظت می‌کند. این مدل ارزیابی تضمین می‌کند که تنها پژوهش‌های اصیل و با تأثیر بالا که ارزش قابل توجهی به مطالعات فرهنگی و حقوقی می‌افزایند، برای چاپ پذیرفته شوند.

مسئولیت نویسندگان برای حفظ گمنامی

برای پیشبرد فرآیند داوری دوسو ناشناس، نویسندگان مسئولیت بنیادی در آماده‌سازی صحیح فایل‌های ارسالی دارند: (1) فایل اصلی مقاله باید بدون نام نویسندگان یا هرگونه اطلاعات شناسایی در متن، تصاویر یا داده‌های تکمیلی ارسال شود. (2) مشخصات شناسایی، وابستگی‌های سازمانی و سپاسگزاری باید فقط و فقط در فایل جداگانه‌ای به نام «صفحه عنوان» درج شوند. (3) نویسندگان باید در استناد به آثار قبلی خود احتیاط کنند؛ برای مثال عبارت «پژوهش پیشین ما» باید با عبارات خنثی مانند «پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند» جایگزین شود.

 هرچند گمنامی مطلق (به دلیل سبک استناددهی یا موضوعات بسیار تخصصی) گاهی دشوار است، اما نویسنده باید تمام تلاش خود را برای جلوگیری از افشای سهوی هویت به کار ببندد. سیاست داوری دوسو-ناشناس محور اصلی فعالیت‌های نشریه است و به حفظ استانداردهای گزینشی این نشریه کمک می‌کند.